|
 Nieuwe website van het Nederlands Dagblad opgeleverd, dus even lang weekend genomen. Donderdagmiddag ondanks waarschuwing voor buien naar Oostvaardersplassen gereden.
Vanaf het bezoekerscentrum de groene paaltjeswandeling gedaan met overal waar mogelijk een uitstap naar zijpaden. Daardoor 2,5 uur gewandeld. Het bos waar ik zo'n drie jaar geleden vaak kwam, was onherkenbaar veranderd. De edelherten schillen...
de bast van de bomen, die daardoor dood gaan. Meer dan de helft lag om en de rest stak goeddeels stakerig af tegen de lucht. In Grasduinen las ik dat er toch wel hoop is voor het bos. Tussen doornstruiken schieten weer nieuwe boompjes wortel, redelijk veilig voor scherpe tanden. De natuur verandert, maar de afwezigheid van menselijk ingrijpen maakt dit juist leuk en spannend. Het aardige van het verwoeste bos is dat de edelherten er prachtige schuilplekken hebben, zie bv. foto 4 die ik als zoekplaatje heb toegevoegd. Tijdens de hele wandeling hoor je het burlen op grote afstand. Als het loeien van koeien, maar dan veel krachtiger. Vanuit de diverse kijkhutten zie je in de verte honderden herten in het open veld waar publiek niet welkom is. Met de kijker of telelens kun je e.e.a. aardig volgen. Toevallig richtte ik mijn lens op twee edelherten die met elkaar op de vuist gingen, zie foto hiernaast. Maximaal uitvergroot uitgesneden uit de foto, want de afstand was misschien wel een kilometer.
Tijdens mijn laatste uitstapje vanuit de groene route kwam ik dichterbij een hertenfamilie, een paar honderd meter. Om een indruk te geven van het nut van een telelens heb ik de tweede foto van de 4e rij toegevoegd. Dit beeld krijg je met een standaardlens. Heerlijk genoten, lekker uitgewaaid en 's avonds lekker klussen om de foto's te bewerken. Klik op de foto voor serie. |
